Οι υψηλές συμμετρικές (με ίδιο uplink - downlink) ταχύτητες που προσφέρουν οι ασύρματες συνδέσεις είναι ένα από τα βασικότερα ατού του ασύρματου δικτύου. Στις ασύρματες συνδέσεις υπάρχει ονομαστική και πραγματική ταχύτητα με την τελευταία να είναι χαμηλότερη της ονομαστικής και να εξαρτάται από διάφορους παράγοντες που αφορούν την ποιότητα των ασύρματων συνδέσεων που έχουμε. Η ονομαστική είναι το throughput , δηλαδή η μέγιστη δυνατότητα μεταφοράς δεδομένων μέσα από μία σύνδεση και εκφράζεται ως bits/s ή πολλαπλάσια του (Kbps, Mbps κ.α.).
Στο δίκτυό μας έχουμε δύο τύπους ασύρματων συνδέσεων με διαφορετικό throughput η κάθε μία (σύνδεση backbone και σύνδεση client σε Access Point) . Έτσι, οι συνδέσεις backbone που είναι σημείο με σημείο (P2P) και λειτουργούν βάση του πρότυπου ΙΕΕΕ 802.11ai έχουν ονομαστική ταχύτητα τα 54Mbps, ενώ οι συνδέσεις Access Point με client που είναι συνδέσεις σημείου με πολλαπλά σημεία (P2mP) και λειτουργούν βάση του πρότυπου ΙΕΕΕ 802.11bi έχουν ονομαστική ταχύτητα τα 11Mbps. Σημειώστε ότι οι τιμές αυτές αφορούν half duplex συνδέσεις όπου μεταφέρονται τα δεδομένα μόνο προς μία κατεύθυνση. Η πραγματική ταχύτητα είναι ο μέσος ρυθμός μετάδοσης που μπορούμε να επιτύχουμε μέσα από μια υπάρχουσα σύνδεση. Επειδή οι ασύρματες συνδέσεις είναι αμφίδρομες, από και προς μία κατεύθυνση (full duplex) θα πρέπει να τις συγκρίνουμε με το ήμισυ της ονομαστικής (half duplex). Αν εξαλείψουμε τους παράγοντες που επηρεάζουν την ποιότητα μίας ασύρματης σύνδεσης, άρα και την ταχύτητα, μπορούμε εύκολα να πετύχουμε πραγματικούς ρυθμούς μετάδοσης που ξεπερνούν τα 5 Mbps στην περίπτωση μιας ΙΕΕΕ 802.11b σύνδεσης και φτάνουν τα 20 - 24 Mbps στην περίπτωση του ΙΕΕΕ 802.11a. Παράγοντες όπως η απόσταση, μη καθαρή οπτική επαφή, παρεμβολές, απώλειες καλωδίων, λάθος στόχευση σε μια κατευθυντική κεραία κλπ, μπορούν να μειώσουν την ταχύτητα αισθητά. Ωστόσο σε πιο σύγχρονες υλοποιήσεις HW & SW υπάρχουν μέθοδοι που μας επιτρέπουν να αυξήσουμε το data transfer (nstreme, fast frames) και να αντισταθμίσουμε κάπως τις απώλειες σε ταχύτητα. Γενικός κανόνας είναι ότι με τα όποια βοηθήματα, μία αποδεκτή σύνδεση backbone στο ΙΕΕΕ 802.11a πρέπει να ξεπερνάει τα 20Mbps, ενώ μια αποδεκτή σύνδεση client στο ΙΕΕΕ 802.11b τα 5Mbps. Σημειώστε ότι η τελική πραγματική ταχύτητα στις συνδέσεις client/AP υπολογίζεται δια του αριθμού των clients που εξυπηρετούνται ταυτόχρονα, ενώ στη περίπτωση μίας σύνδεσης backbone σε πραγματικές συνθήκες, θα πρέπει να υπολογίσουμε ότι έχουμε και διερχόμενη κίνηση δεδομένων του δικτύου που δεσμεύουν μέρος του bandwidthi.
Σημ1: Τα παραπάνω αφορούν συνδέσεις γειτονικών σημείων μεταξύ τους. Σε μία διαδρομή που περνάει από άλλα ενδιάμεσα σημεία μέχρι να φτάσει στον τελικό προορισμό, η πιο αδύνατη ποιοτικά σύνδεση είναι αυτή που θα επιβάλει και την πραγματική ταχύτητα που θα επιτύχουμε μεταξύ των δύο άκρων (φαινόμενο bottleneck). Οπότε, είναι σημαντικό να διατηρείται μια αποδεκτή ποιότητα σε όλα τα links του δικτύου.
Σημ2: Οι ταχύτητες που προαναφέρθηκαν αφορούν το εσωτερικό δίκτυο και όχι συνδέσεις στο internet.
Στο δίκτυό μας έχουμε δύο τύπους ασύρματων συνδέσεων με διαφορετικό throughput η κάθε μία (σύνδεση backbone και σύνδεση client σε Access Point) . Έτσι, οι συνδέσεις backbone που είναι σημείο με σημείο (P2P) και λειτουργούν βάση του πρότυπου ΙΕΕΕ 802.11ai έχουν ονομαστική ταχύτητα τα 54Mbps, ενώ οι συνδέσεις Access Point με client που είναι συνδέσεις σημείου με πολλαπλά σημεία (P2mP) και λειτουργούν βάση του πρότυπου ΙΕΕΕ 802.11bi έχουν ονομαστική ταχύτητα τα 11Mbps. Σημειώστε ότι οι τιμές αυτές αφορούν half duplex συνδέσεις όπου μεταφέρονται τα δεδομένα μόνο προς μία κατεύθυνση. Η πραγματική ταχύτητα είναι ο μέσος ρυθμός μετάδοσης που μπορούμε να επιτύχουμε μέσα από μια υπάρχουσα σύνδεση. Επειδή οι ασύρματες συνδέσεις είναι αμφίδρομες, από και προς μία κατεύθυνση (full duplex) θα πρέπει να τις συγκρίνουμε με το ήμισυ της ονομαστικής (half duplex). Αν εξαλείψουμε τους παράγοντες που επηρεάζουν την ποιότητα μίας ασύρματης σύνδεσης, άρα και την ταχύτητα, μπορούμε εύκολα να πετύχουμε πραγματικούς ρυθμούς μετάδοσης που ξεπερνούν τα 5 Mbps στην περίπτωση μιας ΙΕΕΕ 802.11b σύνδεσης και φτάνουν τα 20 - 24 Mbps στην περίπτωση του ΙΕΕΕ 802.11a. Παράγοντες όπως η απόσταση, μη καθαρή οπτική επαφή, παρεμβολές, απώλειες καλωδίων, λάθος στόχευση σε μια κατευθυντική κεραία κλπ, μπορούν να μειώσουν την ταχύτητα αισθητά. Ωστόσο σε πιο σύγχρονες υλοποιήσεις HW & SW υπάρχουν μέθοδοι που μας επιτρέπουν να αυξήσουμε το data transfer (nstreme, fast frames) και να αντισταθμίσουμε κάπως τις απώλειες σε ταχύτητα. Γενικός κανόνας είναι ότι με τα όποια βοηθήματα, μία αποδεκτή σύνδεση backbone στο ΙΕΕΕ 802.11a πρέπει να ξεπερνάει τα 20Mbps, ενώ μια αποδεκτή σύνδεση client στο ΙΕΕΕ 802.11b τα 5Mbps. Σημειώστε ότι η τελική πραγματική ταχύτητα στις συνδέσεις client/AP υπολογίζεται δια του αριθμού των clients που εξυπηρετούνται ταυτόχρονα, ενώ στη περίπτωση μίας σύνδεσης backbone σε πραγματικές συνθήκες, θα πρέπει να υπολογίσουμε ότι έχουμε και διερχόμενη κίνηση δεδομένων του δικτύου που δεσμεύουν μέρος του bandwidthi.
Σημ1: Τα παραπάνω αφορούν συνδέσεις γειτονικών σημείων μεταξύ τους. Σε μία διαδρομή που περνάει από άλλα ενδιάμεσα σημεία μέχρι να φτάσει στον τελικό προορισμό, η πιο αδύνατη ποιοτικά σύνδεση είναι αυτή που θα επιβάλει και την πραγματική ταχύτητα που θα επιτύχουμε μεταξύ των δύο άκρων (φαινόμενο bottleneck). Οπότε, είναι σημαντικό να διατηρείται μια αποδεκτή ποιότητα σε όλα τα links του δικτύου.
Σημ2: Οι ταχύτητες που προαναφέρθηκαν αφορούν το εσωτερικό δίκτυο και όχι συνδέσεις στο internet.
